กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากตุ๋นไปได้สักพัก หลงเชียนก็กรองกากซุปอีกรอบ ใส่ปลิงทะเล เป๋าฮื้อ หูฉลาม กระเพาะปลาตากแห้ง ขอบเนื้อหอย และหอยเชลล์แห้งที่แช่น้ำจนได้ที่ลงไป ต้มไข่นกพิราบจนสุกแล้วปอกเปลือก คลุกซีอิ๊วแล้วนำไปทอดหนึ่งน้ำ ก่อนจะใส่ลงไปในไห พ่นลมหายใจออกมา นี่เป็นขั้นตอนสุดท้ายแล้ว ตุ๋นต่ออีกหน่อย พอกดเปิดฝาออกเมื่อครู่กลับไม่ได้กลิ่นหอมเลยสักนิด หลงเชียนอดไม่ได้ที่จะท้อแท้ อย่าว่าแต่พระกระโดดกำแพงเลย สุนัขยังไม่กระโดดกำแพงเลยด้วยซ้ำ
“ฉันคงทำพังซะแล้วล่ะ”
ปี้เฉิงอุ้มหลานสาวขึ้นมา “บอกให้พี่สาวสอนหนูทำหมั่นโถวสิ”
เสี่ยวถ่าวิ่งออกไปเกาะขาเรียวยาวของหลานเชียน
“พี่สาว หนูอยากกินหมั่นโถวสีขาว! พี่สอนหนูหน่อยสิ~”
“อยากกินหมั่นโถวเหรอ มาสิ ฉันสอนเธอเอง”
หมั่นโถวง่ายขนาดนี้ เสี่ยวถ่าต้องทำได้ดีแน่ ๆ! ทั้งสองล้างมือจนสะอาด แล้วนำแป้งสาลีออกมาทันที พลางสอนเธอเติมน้ำ ใส่ไข่ และนวดแป้ง นำไปใส่เครื่องแปรรูปอาหารเพื่อหมักขึ้นฟู จากนั้นก็นำออกมา กด ๆ ดู ก้อนแป้งที่ทั้งสองทำออกมาใกล้เคียงกัน มือหนึ่งถือหมั่นโถวก้อนยักษ์ขาวอวบ เสี่ยวถ่าทำก้อนค่อนข้างเล็ก เธอยังประทับรอยฝ่ามือเล็ก ๆ ลงบนหมั่นโถวด้วยความร่าเริงตามประสาเด็ก เด็กน้อยน่ารักไร้เดียงสาจริง ๆ! เธอยกขึ้นมาให้หลงเชียนดู
“พี่สาว อันนี้ให้เหมียวเหมียวกินนะ!”
“ได้สิ ฉันจะเก็บไว้ให้เธอ รอเหมียวเหมียวกลับมากินนะ”