กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลงเชียนลังเลเล็กน้อย
“ตอนแรกฉันก็แค่คิดอยากจะเผยแพร่อาหารอร่อย ๆ ของแคว้นฮวาออกไปเท่านั้นเอง...”
“ทั้งหมดนี้ก็เพื่อสร้างสภาพแวดล้อมทางการค้าที่กลมกลืน ซึ่งเป็นการปกป้องทั้งคุณและเหล่าพ่อค้า นอกจากรายเดียวแล้ว พ่อค้ารายอื่น ๆ ต่างก็ยินดีที่จะร่วมมือกับคุณต่อไปอย่างยิ่ง แบบนี้พวกเขาก็ขายสินค้าเลียนแบบได้อย่างสบายใจ”
“แบบนี้เองเหรอ ร้านไหนที่ไม่ยินดีร่วมมือเหรอ”
“กลุ่มบริษัทฮ่าวเค่อหลังจากจ่ายค่าชดเชยแล้วก็ปฏิเสธการติดต่อขั้นตอนต่อไปของฉัน อืม... พวกเขาคิดว่าผลงานของคุณไม่เข้ากับสไตล์ของร้านพวกเขา แถมยังจ้างเชฟที่ได้รับการรับรองระดับห้าดาวมาพัฒนาเมนูใหม่ด้วย”
คำพูดดั้งเดิมของตัวแทนฮ่าวเค่อคือสิ่งที่หลงเชียนทำล้วนเป็นขยะ ไม่เรียกว่าอาหารด้วยซ้ำ เชยจนดูไม่ได้ ไม่คู่ควรจะเรียกว่าอาหารอร่อยเลยแม้แต่น้อย การที่พวกเขาเอาเมนูขยะของนางมาปรับปรุงแก้ไขก็ถือว่าให้เกียรตินางมากแล้ว ยังกล้ามาเรียกเก็บเงินอีกหรือ เห็นท่าทางแบบนี้ของเขา คุณซุ่นฝานเลยเรียกเงินเพิ่มไปอีก 40,000,000 เหรียญดวงดาว
หลงเชียนฟังแล้วก็ไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไร เครือบริษัทฮ่าวเค่อเอสดับเบิลยูจะยิ่งใหญ่หรือแข็งแกร่งแค่ไหนในใจนางไม่มีแนวคิดเลย ไม่ร่วมมือก็ไม่ร่วมมือสิ
“อ้อ ตกลง ขอบคุณนะคะคุณซุ่นฝาน ลำบากคุณแล้ว”
“ไม่เป็นไรครับ ผมก็แค่ทำตามหน้าที่เพราะรับเงินมา ได้ยินว่าทางห้างสรรพสินค้าดวงดาวไปหารือกับคุณเรื่องสินค้าร่วมแบรนด์เหรอ”
ข่าวคราวของคุณซุ่นฝานหูตากว้างไกลจริง ๆ