ตอนที่ 228 ความรู้สึกถึงพิธีการ

หลงเชียนช่วยเช็ดตัวให้เธอจนสะอาด เป่าขนให้แห้ง พอลูบมือลงไปก็เป็นรอยบุ๋มเล็ก ๆ บนตัวมีกลิ่นคาวอยู่นิดหน่อย เจ้าตัวน้อยต้องแอบไปจับปลาในแม่น้ำกินอีกแน่ ๆ ไม่กลัวหนาวบ้างเลยหรือไง ข้างนอกหิมะตกหนักขนาดนี้

“อืม จริง ๆ แล้วความรู้สึกถึงพิธีการส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับทัศนคติต่อการดำเนินชีวิตของตัวเอง จะใช้เงินหรือไม่ใช้ก็ไม่สำคัญหรอก เสี่ยวถ่า ลองเอาของสะสมของเธอออกมาจัดเป็นของตกแต่งให้พี่ชายพี่สาวดูหน่อยสิ ถ้าจัดได้สวย เดี๋ยวจะเอาดอกไม้พวกนี้ไปทำขนมดอกไม้สดให้เธอกิน ดีไหม”

เสี่ยวถ่าย้าวมือเท้าเอว

“ดูฉันนะ!”

เธอล้วงเข้าไปในถุงเก็บสัตว์ ค้นไปค้นมา มีทั้งเปลือกหอยลายสวยงาม! หอยเรืองแสง! แถมยังมีก้างปลาสีชมพู! แล้วก็หางกระรอก!

หลงเชียนเห็นของที่เธอล้วงออกมาแล้วรู้สึกเย็นวาบขึ้นมาทันที แย่แล้ว มีแต่ของที่จัดยากทั้งนั้น สีสันฉูดฉาดสะเปะสะปะ รู้สึกเหมือนจะล้มเหลวไม่เป็นท่า!

เสี่ยวถ่าเอาหอยเรืองแสงมารองเป็นฐานก่อน วางหางกระรอกสีน้ำตาลดำทับลงไป คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเอาก้างปลาสีชมพูเสียบลงไปบนหางกระรอก! ฮึ่ม! เอาเปลือกหอยอีกสองสามอันแขวนไว้บนก้างปลา ฉูดฉาดเลอะเทอะ รสนิยมแย่ยิ่งกว่าหลงเชียนเสียอีก สไตล์ฮิปฮอปหรือเปล่าเนี่ย??

ปี้เฉิงหัวเราะร่า

“เธอไม่ได้ยังมีกังหันลมอันเล็กอยู่อีกอันเหรอ”

เสี่ยวถ่ารีบเอากังหันลมอันเล็กสีเหลืองที่หลงเชียนทำให้มาเสียบลงไป หลงเชียนยกมือปิดตา สีสันหลากสีครบครันจริง ๆ! ฮ่า ๆ!