เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ไป๋เมาเปล่งแสงสว่างวาบแล่นจากเท้าขึ้นไปถึงหัวปกคลุมร่างของหลงเชียน หลงเชียนรู้สึกปวดหัวจนแทบทนไม่ไหว ชั้นโลหะเข้าครอบคลุมทั่วทั้งร่าง เกิดความรู้สึกเวียนศีรษะคลื่นไส้เหมือนลอยอยู่กลางอากาศ ซึ่งแตกต่างจากความรู้สึกตอนนั่งจักรกลรบของพี่ใหญ่เจ้อครั้งก่อนโดยสิ้นเชิง ทรมานเหลือเกิน!
เสี่ยวซื่อร้องตะโกน
“อย่าใช้พลังจิตวิญญาณต่อต้านจักรกลรบ!”
หลงเชียนลืมตาขึ้น ขุมพลังจิตวิญญาณสายหนึ่งพุ่งเข้ามาในสมอง ไป๋เมาสื่อสารทางจิตกับเจ้านายของมันเป็นครั้งแรก
“เจ้านาย จะเปิดโหมดป้องกันหรือไม่”
“เปิด”
จักรกลรบบนร่างหลงเชียนขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกอึดอัดถูกห่อหุ้มผ่อนคลายลง เธอถูกส่งไปยังห้องควบคุมจักรกล ในที่สุดเท้าก็สัมผัสได้ถึงพื้นดิน ก้มหน้าลง จักรกลรบสีขาวตัวน้อยในยามนี้ก็ก้มหน้า ยกมือขึ้น จักรกลรบก็ยกมือขึ้นเช่นกัน
เสี่ยวซื่อหยิบท่อนไม้ยาวออกมาหนึ่งท่อน
“มาฝึกฝนระดับความสอดประสานกับจักรกลรบกันเถอะ”
“ว้าว!”