ตอนที่ 223 เปิดทำการ

“พวกเราไปดูและเยี่ยมลู่น่ากันเถอะ”

หลงเชียนพาเสี่ยวซื่อออกวิ่งอย่างรวดเร็ว ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งนาทีก็วิ่งไปไกลหลายกิโลเมตร เสี่ยวซื่อมองเสี้ยวหน้าของนางอย่างจริงจัง ยีนช่างดีเหลือเกิน ขีดจำกัดที่มนุษย์ยากจะก้าวข้าม คนที่สร้างนางขึ้นมานี่เป็นอัจฉริยะจริง ๆ เสียก็แต่ปฏิภาณนิสัยออกจะไร้ประโยชน์ไปหน่อย

ไจ๋ไจ๋น้อยกอดหางของท่านแม่พลางแกว่งหางสั้น ๆ ของมัน ธรรมชาติคือวิศวกรการสร้างสรรค์ที่ยอดเยี่ยมที่สุด การแข็งตัวของน้ำแข็งตามธรรมชาติและกำแพงน้ำแข็งที่ล้อมรอบรวมตัวกันเป็นหลังคาทรงแหลมยักษ์ ด้านบนยังมีรูหลุมดำที่ถูกกัดกร่อนแล้วกลับมาแข็งตัวใหม่ดูทรงโกธิกมาก ค่ายกลไฟถูกฝนกรดกัดกร่อนทำลายไปแล้ว

ลู่น่าเงยหน้าขึ้น

หลงเชียน เธอมาแล้วเหรอ

“เธอไม่ได้บอกว่าไม่ชอบให้มีอะไรอยู่เหนือศีรษะหรอกเหรอ”

เดิมทีก็ไม่ชอบ แต่ฉันกลัวจะทำของที่พวกเธอทำไว้พังก็เลยไม่ได้แตะต้อง พออยู่อาศัยมาหลายวัน ไม่มีลมไม่มีฝนก็รู้สึกดีเหมือนกัน

ตอนนี้ควรจะส่งมีมให้ลู่น่าสักอัน: หอมจริง ๆ!

หลงเชียนตบน้ำแข็งเหล่านี้เบา ๆ ยังคงแข็งแรงดีอยู่

ไจ๋ไจ๋น้อยกระโดดลงมา วิ่งเตาะแตะเข้ามาหาหลงเชียน วิ่งไปได้ไม่ไกลก็ลื่นสไลด์หน้าครูดพื้น ล้มลงข้างเท้าหลงเชียนแล้วยื่นลิ้นใหญ่ออกมาเลียนาง แค่ผ่านไปไม่กี่วัน เจ้าหมอนี่ก็โตขึ้นไม่น้อย ทำไมยิ่งโตยิ่งกลายเป็นสีเหลืองล่ะ? อาจจะเป็นเพราะเกราะเกล็ดงอกแล้วเปลี่ยนสี นางก็ไม่ได้คิดอะไรมาก