เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เสี่ยวชุน อย่าก่อเรื่องเหลวไหล ตระกูลหัว D ของพวกเรายอมถูกล้างเผ่าพันธุ์เสียดียิ่งกว่าจะไปสมคบกับคนชั่วอย่างพวกโจรสลัดอวกาศ!”
หลงอวี๋ชุนแค่นเสียงฮึคำหนึ่ง
“สิ่งที่เราทำบนดาวมารต่างอะไรกับพวกโจรสลัดอวกาศ ขยายดินแดนบนดาวมาร กวาดล้างจนสิ้นซากพวกสิ่งมีชีวิตระดับสูงบนผืนดินดาวมาร แล้วเพาะเลี้ยงกักขังสิ่งมีชีวิตที่มีคุณค่าทางวิจัย”
“ชุนเอ๋อร์!”
ไม้เท้าตอกลงพื้นเสียงดังหนักแน่น!
“ที่เราทำแบบนั้นก็เพื่อความอยู่รอด! แล้วตอนนี้อะไรมาบีบบังคับให้แกตกอับจนต้องไปเป็นพวกเดียวกับโจรสลัดอวกาศ!”
หลงอวี๋ชุนกำมือแน่น
“ผมอยากกลับดวงดาว ผมอยากไปใช้ชีวิตบนดาวเคราะห์ที่กว้างใหญ่ไพศาลกว่านี้!”
“ดาวเคราะห์ใหญ่โตขนาดนี้มีคนอยู่อาศัยแค่ไม่กี่สิบล้านคน แกยังรู้สึกไม่เป็นอิสรภาพ สิ่งที่กักขังแกไว้ไม่ใช่ดาวดวงนี้ แต่เป็นใจของแกเอง
ฉันจะส่งเสริมให้แกไปไขว่คว้าอิสรภาพ แกไปเสียเถอะ”