ตอนที่ 210 ยอดฝีมือ

หลงเชียนตื่นแต่เช้าตรู่ ไล่ปรมาจารย์ที่จะทำอาหารเช้ากลับไปนอน

“ปรมาจารย์ อายุตั้งเท่าไรแล้ว ถึงวัยที่ควรเสวยสุขได้แล้วนะ”

ปี้เฉิงส่ายหน้า

“เธอจะขยันขนาดนี้ไปทำไม กำลังอยู่ในวัยเจริญเติบโต นอนต่ออีกหน่อยสิ”

หลงเชียนทัดผมยาวปานกลางไว้หลังใบหู

“ชินแล้วล่ะค่ะ แถมถ้าเริ่มนอนตื่นสาย ต่อไปก็จะขี้เกียจไปเรื่อย ๆ มีอะไรที่อยากกินไหม ถ้าไม่มีฉันจะได้ทำขนมติ่มซำกวางตุ้งทั้งหมดเลย เมื่อคืนก่อนนอนเสี่ยวถ่าบอกว่าอยากกิน”

“อาหารเช้ากินอะไรก็ได้ทั้งนั้นแหละ เธอตามใจยัยหนูนั่นจริง ๆ ฉันไปนอนต่ออีกหน่อยดีกว่า หาว~”

เขาหาวออกมาหนึ่งที หลายวันมานี้ฟังยัยหนูเล่านิทานจนเพลิดเพลิน กลับไปก็นอนไม่ค่อยหลับ

หลงเชียนเตรียมวัตถุดิบแล้วเปิดการถ่ายทอดสด เป็นเวลาหกโมงครึ่งพอดี

“อรุณสวัสดิ์ทุกคน ยินดีต้อนรับสู่ห้องถ่ายทอดสดสี่พันปีพบครั้งหนึ่ง ฉันคือเสี่ยวเชียน”