กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หิมะด้านนอกตกหนักมาก ปี้เฉิงหิ้วเสี่ยวถ่าที่ตัวแข็งเป็นแท่งไอศกรีมกลับมา สีหน้าตื่นตกใจของเธอยังถูกแช่แข็งไว้อย่างสมบูรณ์ หลงเชียนรีบนำเธอไปแช่ในน้ำอุ่น ดูดซับพลังงานของน้ำแข็งออก ชั้นน้ำแข็งจึงมลายหายไป
“ปรมาจารย์ ทำไมท่านถึงไม่ช่วยเสี่ยวถ่าล่ะ”
ปี้เฉิงยังคงสุขุมเยือกเย็น ไม่มีความกังวลเกี่ยวกับหลานสาวเลยแม้แต่น้อย
“ปล่อยให้เธอเจอความยากลำบากเสียบ้าง ดูทำเข้าสิ”
เสี่ยวถ่าตัวสั่นสะท้านพลางจับมืออันอบอุ่นของหลงเชียนไว้แน่น
“พี่... พี่... น้ำ... ขอร้อน... ร้อนกว่านี้... อีก... อีก... อีก...”
ฟันกระทบกันจนพูดไม่เป็นคำ หลงเชียนเติมน้ำร้อนให้เธอ เจ้าตัวเล็กจมลงไปในน้ำ ไม่อยากมองคุณปู่ใจร้ายของเธอ
“พวกพี่ลี่จะเป็นอะไรไหมนะ ด้านนอกหิมะตกหนักมาก โทรศัพท์ไปก็ไม่มีคนรับ”
“ทางฝั่งภูเขาไฟร้อนจัดตลอดปี สัตว์ก็เยอะ วางใจเถอะ คงจะเล่นจนเหนื่อยนั่นแหละ รอให้อากาศดีขึ้นฉันจะพาพวกเธอไปดู ไปที่ห้องครัวสิ ฉันจะสอนเธอหมักซอสถั่วเหลือง”
“ว้าว! ไปเดี๋ยวนี้เลย!”