กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ต้องไปไกลขนาดนั้นเลยเหรอ?”
“ไม่ไกลหรอก อยู่ตรงทางเข้าชุมชนนี่เอง”
“งั้นตอนนี้พวกเราจะไปไหนกัน?”
“ฉันจะเดินวนแถวนี้สักสองสามรอบก่อน พอคนอื่นเห็นจะได้รู้ว่าฉันกำลังจะออกตรวจรักษาฟรีไงล่ะ~”
หลงเชียน: ...
หลังจากเดินไปรอบ ๆ เป็นระยะทางหลายกิโลเมตรแล้ววนกลับมาที่ทางเข้าชุมชน เสี่ยวหูก็จัดโต๊ะเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว รอแม่อาจารย์กลับมาเริ่มเปิดโต๊ะตรวจรักษา
“มาแล้ว ๆ! หมอเทวะมาแล้ว!”
บรรดาผู้ป่วยที่มารวมตัวกันที่ทางเข้าชุมชนต่างพากันล้อมเข้ามา เสี่ยวหูจัดให้พวกเขายืนต่อแถว โดยเขาคัดกรองผู้ป่วยที่มีอาการเจ็บป่วยเล็กน้อยออกไปก่อน พร้อมแจกยารักษาไข้หวัดและแผลถลอกให้พวกเขานำกลับไป แล้วจึงให้อาจารย์เป็นผู้คัดเลือกผู้ป่วยโชคดีประจำเดือนนี้จากคนที่เหลือ
มีผู้ป่วยคนหนึ่ง ทำให้เสี่ยวหูต้องขมวดคิ้ว เมื่อเห็นผู้ป่วยมีสีหน้าซูบซีด ร่างกายผอมแห้ง แต่ชีพจรกลับไม่มีปัญหาอะไรเลย หลังจากไตร่ตรองอยู่นาน เขาก็ยังคงคัดกรองคนผู้นี้ออกไป
“คุณไม่ได้ป่วย เอาชาไปต้มใช้น้ำสี่ชามต้มเคี่ยวให้เหลือชามเดียว พักผ่อนนอนหลับให้เต็มตื่นก็ไม่มีอะไรแล้ว”