ตอนที่ 192 คำโกหก

หลงเชียนเห็นเจ๋อชิงเดินเข้ามา

“เอาละ ๆ การถ่ายทอดสดวันนี้จบลงแค่นี้นะทุกคน แล้วพบกันวันหลัง”

หลังจากปิดการถ่ายทอดสด

“พี่เจ๋อ คุณมาที่นี่ได้ยังไง”

“ฉันนึกว่าเธอได้รับข่าวแล้วจะรีบกลับไปทันทีเสียอีก”

หลงเชียนเช็ดมือจนสะอาด

“ฉันอยากกลับบ้านมาก แต่ก็ใช่ว่าจะกลับไปตรง ๆ ได้เลยนี่นา สามวันนี้ขอบคุณพวกคุณมากที่คอยดูแล คุณกินมื้อเช้าหรือยัง อยากให้ฉันลวกบะหมี่ให้สักชามไหม”

เจ๋อชิงมองดูเธอที่สวมผ้ากันเปื้อน แถมแก้มยังเปื้อนเศษแป้งสาลีอยู่นิดหน่อย จึงยื่นมือไปช่วยเช็ดแป้งสาลีบนหน้าเธอออก

“เหมือนลูกแมวมอมแมมเลย ไม่ต้องหรอก เธอรีบกลับบ้านเถอะ”

หลงเชียนหน้าแดงขึ้นมา อายุจะสั้นเอา ให้หนุ่มหล่อขนาดนี้มาเช็ดหน้าให้ ใครบ้างจะไม่หัวใจเต้นตึกตัก!