ตอนที่ 189 พูดโกหก

หลงเชียนอาบน้ำเสร็จก็นอนเหม่ออยู่บนเตียง เข้านอนเร็วขนาดนี้รู้สึกไม่ค่อยชินเท่าไร พอเปิดหน้าต่าง คนข้างนอกก็หันกลับมาพอดี เจ๋อชิงเคาะหน้าต่างของเธอ

หลงเชียนเปิดหน้าต่าง

เจ๋อชิง “ทำไมยังไม่นอนอีก”

“เพิ่งจะสี่ทุ่มเอง นอนไม่หลับ แล้วคุณล่ะ ทำไมยังไม่นอน”

เจ๋อชิง “อยากมองทะเลสาบสักหน่อย”

นอกหน้าต่างของหลงเชียนเป็นทะเลสาบขนาดเล็กไม่ถึงสามเมตร ไม่แน่อาจเป็นหลุมที่สัตว์ขนาดใหญ่ตัวไหนเหยียบทิ้งไว้ในอดีต ลมทรายพัดกระหน่ำไม่หยุด ผิวน้ำจึงไม่อาจสงบได้ ดวงจันทร์คล้ายกำลังเต้นระบำอยู่บนผิวน้ำ

เสี่ยวซื่อเคลื่อนที่ในพริบตามาโผล่บนไหล่ของหลงเชียนกะทันหัน

“นายก็อยู่ด้วยเหรอ”

เจ๋อชิงพยักหน้าให้เขา

“เสี่ยวซื่อ ที่บ้านเป็นยังไงบ้าง เนีย่นเนีย่นงอแงเลือกกินไหม เสี่ยวถ่าร้องไห้หรือเปล่า เหมียวเหมียวซึมเศร้าไหม เฟยจิวกับสไลม์วันนี้ให้อาหารหรือยัง”