กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จักรกลรบเร่งกำลังเต็มสปีดพุ่งทะยานออกไป ผู้ร่ายคำสาปเกิดระเบิดขึ้นคาที่ หลงชิงเฟิงนั่งอยู่บนเก้าอี้มองจักรกลรบบินลับไปด้วยสายตาเย็นชา พริบตาที่หลับตาลง เขาก็กลับไปมีสีหน้านอบน้อมว่าซื่อเหมือนเดิมอีกครั้ง
“พวกคุณเป็นใคร ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ!”
หญิงสาวที่อยู่ข้าง ๆ กุมขมับ
“นายน้อยสลับกลับไปเป็นบุคลิกไร้ประโยชน์นั่นอีกแล้ว”
ชายหัวโล้นเดินเข้ามาทุบเขาจนสบลง
หญิงสาวบ่นอย่างไม่พอใจ
“นายเบามือหน่อยไม่ได้หรือยังไง”
ชายหัวโล้น “เรียกผู้มีความสามารถด้านพลังจิตกลับมา ลบความทรงจำช่วงนี้ของเขาออก แล้วส่งเขากลับชุมชน”
หญิงสาว “ยังจะส่งนายน้อยกลับไปอีกเหรอ นายไม่กลัวหลงเชียนฆ่าเขาหรือยังไง!”
ชายหัวโล้น “นิสัยของนิยายคนนั้นไม่มีทางฆ่านายน้อยหรอก บุคลิกนี้ของเขาเดิมทีก็จำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว อยู่ที่ชุมชนต่อนั่นแหละเหมาะสมที่สุด”