ตอนที่ 176 ส้มจี๊ดเชื่อมน้ำผึ้ง

ชายหนุ่มปิดห้องถ่ายทอดสดลงอย่างแนบเนียน เจ้าหนุ่มนั่นคงไม่รู้เลยว่าการถ่ายทอดสดของตัวเองก่อให้เกิดความฮือฮาขนาดไหน ลุยเดี่ยวกับอสูรเพศเมียที่เพิ่งตกลูกจะโหดอะไรขนาดนั้น! ที่สำคัญที่สุดคือตลอดทั้งกระบวนการกลับไม่เห็นเขาใช้พลังงานเลยสักนิด!

@คนเราแข็งแกร่งได้ขนาดนี้จริง ๆ เหรอนี่!

@เด็กหนุ่มบ้านไหนกัน?! เพิ่งถูกเนรเทศมาจากระหว่างดวงดาวหรือเปล่า?

@นี่ ๆ! เขาต้องใช้พลังงานแน่ ๆ! แค่พวกเรามองไม่เห็นต่างหาก!

@พอพูดถึงพลังงานไร้สี ก็นึกถึงคน ๆ หนึ่งขึ้นมาทันที...

เสี่ยวซื่อระบุตัววิหคเร็วที่มีขนาดตัวเท่ารถยนต์คันเล็กทว่าความเร็วสูงยิ่งเป็นเหยื่ออีกครั้ง ถึงแม้จะเป็นนกแต่กลับบินไม่ได้ สองขาอันแข็งแกร่งดูแล้วชวนให้น้ำลายสอ หลงเชียนต้องเสียแรงไปไม่น้อยกว่าจะจัดการมันลงได้ สัตว์ชนิดนี้ไม่เพียงแต่ลู่วิ่งได้รวดเร็วเท่านั้น ยังสามารถเปิดฉากการโจมตีทางพลังจิตวิญญาณได้อีกด้วย นางเกือบจะโชคร้ายไปแล้ว จึงจดจำไว้เป็นอย่างดีว่า การโจมตีทางพลังจิตวิญญาณของสัตว์แข็งแกร่งกว่าของมนุษย์มากนัก

ตอนที่หิ้วเหยื่อกลับมาอย่างอารมณ์ดี หลงเชียนถือโอกาสแวะไปดูที่เขาวงกตว่าอาจารย์ฝึกเสี่ยวถ่าไปถึงไหนแล้ว แต่ยังไม่ทันถึงก็ได้ยินเสียงร้องไห้โฮดังลั่นของเสี่ยวถ่า

“ฮือ ๆ! แกเข้ามาเลย! ฉันไม่กลัวแกหรอก T^T! จะตีแกให้ตาย!”

จมูกน้อย ๆ สูดมูกดังครืด ๆ ร้องไห้ได้น่ารักน่าเอ็นดูเหลือเกิน! ทำไมถึงมีสิ่งมีชีวิตที่น่ารักขนาดนี้กันนะ!