กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“วันนี้ฉันจะพาเนี่ยนเนี่ยนกลับไปก่อนนะ”
เสี่ยวชิงวิ่งออกมาแล้วกอดเนี่ยนเนี่ยนไว้แน่น
“พี่สาวจะพาเจ้าวีรบุรุษแพนด้ากลับไปแล้วเหรอคะ?”
เนี่ยนเนี่ยนถูกกอดจนหายใจติดขัดอย่างหนัก เขาไอออกมาหนึ่งครั้งแล้วตื่นขึ้น
“เชียนเชียน! ช่วยฉันด้วย!”
หลงเชียนช่วยเนี่ยนเนี่ยนออกมา
“เนี่ยนเนี่ยน เธอพูดจาลื่นไหลขึ้นเยอะเลยนะ”
เนี่ยนเนี่ยนพยายามถ่มรสขมในปากออก เสียงเล็ก ๆ ของเด็กน้อยดังขึ้นอย่างสุดเสียง
“ฉันจะกลับบ้าน!”
หลงเหล่ยคายกากออกมา