กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เสี่ยวซื่อ พวกเราจะไปเขตปลอดภัยไหนดี”
“ไปแห่งที่ถูกที่สุด”
“อืม”
เสี่ยวซื่อเคลื่อนที่ในพริบตาพาเดินทางมา 2 กิโลเมตร ด้านหน้าไม่ไกลนักคือเขตปลอดภัยราคาถูกแห่งนั้น เพราะมองแค่วูบเดียวก็เห็นความทรุดโทรมด้านใน ตัวอักษรคำว่า ‘เขต’ บนป้ายเขตปลอดภัยหลุดหายไปเหลือเพียงตัวอักษร X กลายเป็น ‘ความปลอดภัย X’ หลงเชียนแทบจะหลุดหัวเราะออกมา
“จะพักได้จริงเหรอ”
“ลองเข้าไปดูก่อน”
อยู่ ๆ ก็ได้สติขึ้นมา
“เอ๊ะ ใช้ภาษาจีนนี่!”
ข้างในต้องมีคนบ้านเดียวกันแน่ ๆ! หลงเชียนวิ่งเข้าไปด้วยความตื่นเต้น
คนเฝ้าประตูแคะจมูกด้วยท่าทางเฉื่อยชา