ตอนที่ 83 ปากกับใจไม่ตรงกัน

“วันนี้อย่าใช้พลังจิตวิญญาณและความสามารถอีกเลย เก็บแรงไว้ พรุ่งนี้ต่างหากที่จะเป็นช่วงเวลาที่อันตรายที่สุด”

หลงเชียนพยักหน้า ในที่สุดก็เอาชนะเสี่ยวซื่อไม่ได้ เขาต้มโจ๊กขาวร้อน ๆ หม้อหนึ่งภายใต้สายตาของหลงเชียน แล้วกินมื้อเย็นที่เรียบง่ายและปลอดภัยร่วมกับเนื้อนกย่าง

หลงเชียนมองดูเสี่ยวซื่อป้อนเนื้อนกให้นกน้อยกิน แถมเจ้านกน้อยยังกินอย่างมีความสุขสุด ๆ สีหน้าของเธอแทบจะหลุดครากขึ้นมาอีกครั้ง การกินเผ่าพันธุ์เดียวกันเหรอเนี่ย??

คนหนึ่งคนกับนกหนึ่งตัวกินรำข้าวคำหนึ่งกินเนื้อคำหนึ่ง ภาพบรรยากาศดูอบอุ่นกลมกลืนดีไม่น้อย เจ้านกน้อยอ้วนขึ้นมาเห็น ๆ ตาเปล่าหนึ่งรอบ

พอเก็บของเสร็จ ลูกแมวสองตัวก็กระโดดขึ้นมาบนร่างเธอเพื่อฝนเล็บ เสื้อผ้าที่เดิมทีต้องรับภาระหนักเกินไปอยู่แล้วจึงพังขาดรวดเดียวอย่างสมบูรณ์

“เสื้อผ้าของฉัน!”