ตอนที่ 79 ความสิ้นหวัง

ครอบครัวสี่คนทานกวางทั้งตัวกับปลาอีกสองตัวจนเกลี้ยง นอนแผ่อยู่บนพื้นทรายด้วยความอิ่มเปรม มีสไลม์อยู่ด้วย จานจึงไม่เหลือคราบน้ำมันแม้แต่หยดเดียว เสี่ยวซื่อสามารถเก็บภาชนะใส่อาหารกลับไปได้โดยตรง

หลงเชียนยังคงดึงน้ำออกมาล้างสักหน่อย สไลม์มองดูน้ำที่ไหลลงทรายและหายไปอย่างรวดเร็วด้วยความเสียดาย สมองอันน้อยนิดของมันกำลังคิดว่าจะทำอย่างไรถึงจะให้เจ้านายป้อนน้ำให้มันกินด้วย

พออิ่มแล้วก็ง่วง

“ฮ้าว~”

เนี่ยนเนี่ยนก็หาวตาม หมอบฟุบอยู่บนอกของเธอ

“นอนเถอะ ฉันวางเครื่องปิดกั้นไว้แล้ว สัตว์ป่าและคนทั่วไปเข้ามาไม่ได้หรอก”

“ราตรีสวัสดิ์นะเสี่ยวซื่อ”

หลงเชียนอุ้มเนี่ยนเนี่ยนนอนเอาฟ้าเป็นมุ้งเอาดินเป็นเตียง แล้วก็หลับไปจริง ๆ สไลม์ก็ถูไถมาอยู่ข้าง ๆ นอนขดเป็นก้อนนุ่มฟูนอนพักผ่อน