เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอจู่ ๆ พบว่าตัวเองมีฝีมือเก่งกาจขนาดนี้หลงเชียนก็มีความมั่นใจขึ้นมาทันที เธอตั้งหน้าตั้งตาฝึกซ้อมกับเสี่ยวซื่อ เติบโตอย่างรวดเร็วชนิดที่เสี่ยวซื่อผู้ท่องไปสิบกว่าดาวเคราะห์ยังต้องตื่นตะลึง เธอพัฒนาได้เร็วเสียจนไม่เหมือนมนุษย์เลยสักนิด โชคดีที่เธอมีจิตใจดีโดยสันดาน ไม่อย่างนั้นมนุษยชาติคงตกอยู่ในอันตรายแล้ว!
เนี่ยนเนี่ยนเฝ้าดูอยู่ข้าง ๆ เผลอหลับไปหลายรอบ พอลืมตาตื่นมาลูบท้องที่แฟบกิ่วก็วิ่งออกไป
หลงเชียนยิ่งสู้ก็ยิ่งฮึกเหิม เสี่ยวซื่อรับมือจนเหนื่อยอ่อน แต่เธอกลับยิ่งสู้ยิ่งกระปรี้กระเปร่า เธอลับตาลงแล้วพูดว่า
“เอาอีก!”
เสี่ยวซื่อกลอกตาใส่ ยายเสนี้น่าจะมียีนซูเปอร์มาโซคิสต์อยู่ในตัวแน่ ๆ!
“ไม่เล่นแล้ว เธอไม่หิวหรือไง”
หลงเชียนลืมตาขึ้นมาแล้วลูบท้องตัวเอง ช่วงนี้กินดีอยู่ดีจนเริ่มมีห่วงยางรอบเอวแล้ว