กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลงเชียนย่างหนวดปลาหมึกอีกจานส่งให้เสี่ยวซื่อ เสี่ยวซื่อป่องแก้มด้วยความงอน ไม่ยอมสนใจเธอ
“เสี่ยวซื่ออิ่มหรือยัง”
เสี่ยวซื่อโมโหจนหันก้นใส่เธอ อิ่มแล้วสิ! อิ่มความโกรธนี่แหละ!
หลงเชียนหยิบปีกไก่ที่เสี่ยวซื่อย่างไว้ขึ้นมา มันเย็นชืดแล้ว แต่เธอก็ยังกินเข้าไป
“ปีกไก่ที่เสี่ยวซื่อย่างอร่อยที่สุดเลย หอมจัง”
เสี่ยวซื่อบิดตัวไปมาอย่างอิดออด
“อย่ากินอันนั้นเลย มันเย็นแล้ว เธอย่างอร่อยกว่าตั้งเยอะ”
“ไม่หรอก เสี่ยวซื่อของเราย่างอร่อยกว่า ฉันจะกินส่วนที่เสี่ยวซื่อย่างให้หมดเลย~”
มุมปากของเสี่ยวซื่อยกขึ้นอย่างอดไม่ได้ วันนี้จะยอมยกโทษให้เธอก็แล้วกัน เขายกหนวดปลาหมึกขึ้นมากัดหนึ่งคำ ว้าว! ทั้งเด้งทั้งหอม! มีรสเค็มพ่วงกลิ่นอายทะเลตามมา แต่เขากลับไม่ได้รังเกียจเลย!