กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอเข้ากระโจมทหาร ก็เห็นเกาเจี๋ยสามีของนางไม่ได้ดื่มเหล้าเพื่อระบายความกลุ้มแต่อย่างใด หากเพียงกำจอกเหล้าไว้แน่นด้วยท่าทีมีเรื่องหนักใจมากมาย มีสีหน้ากังวล
“เป็นอะไรไป นางคณิกาเอกที่เฟิ่งหยางงดงามกว่าข้าหรือไร ถึงได้ใจลอยจนเสียอาการนั่งอยู่คนเดียวตั้งนานเช่นนี้” สตรีสกุลสิงบิดเอวแล้วทรุดลงนั่งข้างเกาเจี๋ยอย่างแรง พูดจาด้วยน้ำเสียงเผ็ดร้อน
“ไป ๆ ๆ ! ข้าเกือบเอาชีวิตไปทิ้งไว้ที่เฟิ่งหยางทั้งคน ยังจะมีอารมณ์ไปหานางคณิกาเอกที่ไหน” เกาเจี๋ยวางจอกเหล้าในมือทั้งสองข้างลงบนโต๊ะอย่างแรง พูดด้วยความหงุดหงิด