กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในท้องพระโรงตำหนักเฉียนชิง
“ฮ่า ๆ เจิ้งเอ๋ยก็รักบุตรชายสุดที่รักลึกซึ้ง พอให้อภัยได้ เราจะลงโทษเจ้าได้อย่างไรเล่า ลุกขึ้นได้เร็ว ๆ เถิด!” จักรพรรดิฉงเจินนวดหว่างคิ้ว ตรัสอย่างจนใจ
“ฝ่าบาททรงพระเมตตากว้างใหญ่ พระทัยกว้างดุจมหาสมุทร กระหม่อมเคารพนับถือยิ่ง!” เจิ้งจือหลงลุกขึ้นแล้วเอ่ย
“กลับเข้าเรื่องเถิด บุตรชายของท่านมีสติปัญญาลึกซึ้ง เราชื่นชมยิ่งนัก อยากพาเขาไว้ข้างกาย อบรมสั่งสอนอย่างตั้งใจ ภายภาคหน้าเขาจะต้องเป็นเสาหลักของแผ่นดินต้าหมิงของเราได้แน่ ไม่ทราบว่าเจิ้งเอ๋ยเห็นเป็นอย่างไร?” จักรพรรดิฉงเจินจ้องเจิ้งจือหลงด้วยสายตาแหลมคม ตรัส