กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อได้ยินคำอธิบายของจักรพรรดิฉงเจินเช่นนั้น
เจิ้งจือหลงพึมพำเบา ๆ ไม่กี่คำ แล้ววางใจกล่าวว่า “อ้อ อ้อ เช่นนั้นก็ดี เช่นนั้นก็ดี!”
จากนั้นเขากล่าวว่า “ฝ่าบาท เรื่องนี้สำคัญยิ่งนัก ทรงโปรดให้กระหม่อมคิดสักครู่ก่อน แล้วจึงถวายคำตอบแก่ฝ่าบาทได้หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”
“ย่อมเป็นเช่นนั้น ต้าป้านหวัง ยกน้ำชาให้แม่ทัพใหญ่เจิ้ง!” จักรพรรดิฉงเจินมีพระอาการผ่อนคลาย เอนพระกายพิงพนักเก้าอี้ ทรงหันพระพักตร์ไปทางหวังเฉิงเอินที่อยู่ข้าง ๆ แล้วรับสั่ง
“บ่าวรับใช้รับพระบัญชา!” หวังเฉิงเอินพยักหน้าเล็กน้อย แล้วยกชาใสหนึ่งถ้วยไปยื่นให้เจิ้งจือหลงที่อยู่ใต้ลานหน้าพระที่นั่งด้วยตัวเอง