กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในห้องนั้น บรรยากาศพลันตึงเครียดขึ้นมาทันที
เห็นได้แต่อ๋องฝู จูโหยวซงกำหมัดทั้งสองข้าง เล็บจิกลงลึกเข้าไปในเนื้อ ใช้สายตาจ้องเขม็งไปที่หลูจิ่วเต๋อ ฝืนกดความโกรธไว้ พูดทีละคำด้วยเสียงแหบพร่า “ต้าป้านหลู จ้องตาข้าแล้วตอบมา! เจ้าเอนเอียงไปเข้าข้างสมาชิกพรรคตงหลินแล้วหรือไม่?”
หลูจิ่วเต๋อมองจูโหยวซงที่โกรธเกรี้ยวผิดปกติแวบหนึ่ง แล้วหันไปมองหานจ้านโจวซึ่งมีสีหน้าภาคภูมิใจเต็มที่ ถอนหายใจเบา ๆ
เขาจ้องมองใบหน้าที่เกรี้ยวกราดของอ๋องฝู จูโหยวซงแล้วเอ่ยว่า “ทูลองค์ชาย บ่าวรับใช้เคยเป็นคนเก่าภายในจวนอ๋องฝู เป็นไปไม่ได้เด็ดขาดที่สมาชิกพรรคตงหลินจะชักชวนให้แปรพักตร์เข้าร่วมฝ่ายของพวกเขา ข้อนี้องค์ชายวางใจได้”