เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นอกเมืองหลวง เมื่อได้ยินคำพูดนี้ แม่ทัพนายกองของกองทัพต้าซุ่นต่างพากันเปลี่ยนสีหน้า
“อะไรนะ?!!”
“เป็นไปได้อย่างไร?!!”
เมื่อทุกคนได้ยินต่างตกใจจนสีหน้าเปลี่ยน หลี่จื้อเฉิงซึ่งนั่งอยู่บนหลังม้าร่างโซซัดโซเซอย่างรุนแรง ซ่งเซี่ยนเช่อที่อยู่ข้าง ๆ รีบพยุงเขาไว้ทันที
มองดูสีหน้าของหลี่จื้อเฉิงที่เปลี่ยนจากซีดขาวเป็นแดงก่ำ
สัมผัสได้ถึงร่างกายที่สั่นสะท้านเล็กน้อยของเขา ซ่งเซี่ยนเช่อรู้สึกว่าหลี่จื้อเฉิงในยามนี้ราวกับภูเขาไฟที่ใกล้ระเบิด เขาจึงเผลอกระชับแรงมือเพิ่มขึ้นอีก ส่งสัญญาณให้หลี่จื้อเฉิงตั้งสติในยามนี้ให้ได้
เมื่อรับรู้แรงจากมือของซ่งเซี่ยนเช่อที่ส่งมาที่แขน หลี่จื้อเฉิงหันไปมองซ่งเซี่ยนเช่อด้วยดวงตาแดงก่ำ กลั้นโทสะมหาศาลไว้ ควบม้าเข้ามาข้างหน้า แล้วถามด้วยเสียงกดอารมณ์ว่า “ท่านเว่ย เหตุใดฝ่าบาทจึงหายไปได้ พูดความจริงมา!”