เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ครึ่งชั่วยามต่อมา จินเสวียนนำทหาร 1,000 นายเหล่านี้ผลักเกวียนบรรทุกเสบียงหลายร้อยคันเคลื่อนทัพอย่างยิ่งใหญ่เป็นขบวนใหญ่ออกจากประตูค่าย
เมื่อมีเสบียงแล้ว ทุกคนต่างมองไปยังกระโจมใหญ่ที่ฉงเจินประทับพักผ่อน สายตาเต็มไปด้วยความเลื่อมใส หวังเจียเยี่ยนยิ่งเลื่อมใสอย่างยิ่ง ในใจคิดว่า “องค์จักรพรรดิทรงวางแผนทุกสิ่งไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ แล้ว ตนเองกลับวิตกเกินเหตุไปว่าแจกเสบียงทหารให้ราษฎรจะทำให้ขวัญกำลังใจทหารไม่มั่นคง ฝ่าบาทเป็นเทพบุตรแท้ๆ!”
“ในเมื่อฝ่าบาทเสด็จพักผ่อนแล้ว พวกเราก็อย่ารบกวนองค์จักรพรรดิเลย ท่านหวัง พวกเราก็พักผ่อนแต่เนิ่นๆ เถิด!” จินเสวียนเอ่ยกับหวังเจียเยี่ยนพลางหาว
เวลานี้ หวังเจียเยี่ยนก็รู้สึกถึงความเหนื่อยล้าอย่างหนักที่ท่วมขึ้นในใจ หลังจากจัดแจงทหารเข้าเวรยามกลางคืนอย่างฝืนๆ แล้ว ก็เข้าเต็นท์พักผ่อนเช่นกัน
ราตรีนั้นไม่มีสิ่งใดให้กล่าวถึง
วันที่ 2 วันที่ 21 เดือน 3 ยามเฉิน