เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หวังเต๋อฮว่าถอนหายใจยาว แล้วหันหัวม้ากลับ รายงานต่อฉงเจินว่า "ฝ่าบาท ข้างหน้าคือค่ายใหญ่กองทัพกวนหนิงแล้ว ให้บ่าวรับใช้ไปแจ้งผิงซีป๋อและคนอื่น ๆ ให้ออกจากค่ายต้อนรับฝ่าบาทแต่เนิ่น ๆ หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ"
"ไม่ต้อง เราจะเข้าไปตรง ๆ เลย"
ฉงเจินบีบสีข้างม้า นำหน้าอยู่บนหลังม้าและเร่งความเร็วขึ้นทันใด หวังเต๋อฮว่าตกใจ รีบหวดแส้ที่ก้นม้าตามไปติด ๆ
ความเร็วในการเดินทัพของทั้งขบวนเพิ่มขึ้นทันที ไม่นานก็มาถึงหน้าประตูค่ายใหญ่กองทัพกวนหนิง
"หยุด!"
ค่ายใหญ่กองทัพกวนหนิงที่ตรวจพบทหารม้ามากมายเข้ามาใกล้ตั้งแต่เนิ่น ๆ แล้วนั้น ภายใต้การสั่งการของนายกองธงคนหนึ่ง ทหารที่เฝ้าระวังอยู่รอบนอกค่ายทหารต่างยกปืนไฟและหอกยาวขึ้นมาเฝ้าระวัง
"บังอาจ! องค์จักรพรรดิเสด็จพระราชดำเนินมาที่นี่ ยังไม่คุกเข่าต้อนรับอีกหรือ!"
หวังเต๋อฮว่าตะโกนดุด้วยเสียงแหลมขึ้นก่อน