เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ถอนหายใจยาว ฉงเจินยิ้มอย่างปลื้มใจ ตบไหล่ที่ซูบผอมของจูฉือหล่างเบา ๆ แล้วหันไปทางขุนนางอาวุโส 3 คน คือฟ่าน หนี่ และหลี่ กล่าวว่า “เสนาบดีกระทรวงโยธาธิการฟ่านจิ่งเหวิน เสนาบดีกระทรวงคลังหนี่หยวนลู่ ผู้ตรวจการใหญ่ฝ่ายซ้ายหลี่ปังหัว รับคำสั่ง!”
ขุนนางทั้ง 3 คนได้ยินดังนั้น ต่างทำสีหน้าจริงจังพร้อมกัน คุกเข่าลงกล่าวว่า “กระหม่อม รับคำสั่ง!”
พวกเขารู้ว่า คำพูดต่อไปของจักรพรรดิฉงเจินคือกุญแจสำคัญว่าคืนนี้จะฝ่าวงล้อมได้สำเร็จหรือไม่
“ข้าเพิ่งสั่งให้หวังเฉิงเอินนำราชโองการเจรจาสงบศึกเข้าไป คิดว่าตอนนี้กองทัพกบฏฉวงคงรู้ทั่วแล้วว่าข้าจะเจรจาสงบศึก ตอนนี้เป็นช่วงที่พวกมันล้อมเมืองหละหลวมที่สุด”
“แม่ทัพผู้รักษาประตูซีจื๋อคือเซียงเฉิงป๋อหลี่กั๋วเจินที่ข้าไว้ใจที่สุด พวกท่านยกขบวนเกียรติยศขององค์รัชทายาท มุ่งไปประตูซีจื๋อ”
หยุดเล็กน้อย ฉงเจินหยิบป้ายทองแผ่นหนึ่งจากเอว ส่งให้ฟ่านจิ่งเหวิน แล้วกล่าวต่อ: