เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ท่ามกลางลมหนาว ตู้ซวินหันกลับมาด้วยสีหน้าอมทุกข์ เห็นหวังเฉิงเอินขมวดคิ้วครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วเอ่ยขึ้น "ขันทีตู้ ข้าจะหาที่เหมาะๆ ให้เจ้าแห่งหนึ่ง เจ้าอย่าวิ่งวุ่นอยู่ในวังนี้ ถ้าเผอิญไปพบองครักษ์เสื้อแพรหรือคนของตงฉ่าง ชีวิตน้อยๆ ของเจ้าคงยากจะรักษาไว้ได้"
อยู่ใต้ชายคาผู้อื่น ย่อมจำต้องก้มศีรษะ
ตู้ซวินทำหน้าอมทุกข์ ปล่อยให้หวังเฉิงเอินดึงตัวเขาไปยังที่เงียบสงบแห่งหนึ่ง
หลังจากจัดที่พักให้ตู้ซวินเรียบร้อย หวังเฉิงเอินก็ถอนหายใจยาว ในที่สุดก็สะสางหางทั้งหลายให้เรียบร้อยหมดสิ้น
จากนั้นเขาก็วิ่งเหยาะๆ มุ่งสู่ตำหนักเฉียนชิง ถึงหน้าประตูตำหนักจึงได้รู้ว่าจักรพรรดิฉงเจินเสด็จไปประตูซีอานแล้ว
ยามนี้ใกล้จะถึงยามเหม่าแล้ว หวังเฉิงเอินร้อนใจ รีบหาม้าตัวหนึ่งแล้วควบตะบึงไปยังประตูซีอานไม่หยุดพัก ไกลๆ ก็ได้ยินเสียงเหล่าทหารกำลังเปล่งเสียงถวายพระพร