เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ปีคริสต์ศักราช 1644 วันที่ 19 เดือน 3 ยามจื่อ
ปรากฏการณ์ฟ้าผิดแผก ดาวไท่ไป๋พาดผ่านท้องฟ้า
ทางเหนือประตูเสินอู่แห่งเขตพระราชวังหลวงต้าหมิง เขาเหมยซาน ต้นไม้คอเอียงเก่า
หลี่ซื่อหมินเบิกตากว้างอย่างฉับพลัน วินาทีก่อนเขายังจมอยู่ในความหวนอาลัยต่อชีวิต ราวกับเสียงร่ำไห้รั้งไว้ของพระสนมและองค์ชายยังก้องอยู่ในหู วินาทีถัดมา เขากลับพบว่าตนกำลังยืนอยู่บนก้อนหินที่ก่อซ้อนกันหลายก้อน มือทั้งสองยังกำแพรไหมสีเหลืองไว้ ดูท่าทางแล้ว นี่จะแขวนคอหรือ?
“ขอส่งเสด็จจักรพรรดิแห่งต้าหมิงเสด็จสวรรคต!” เสียงแหลมคมเสียงหนึ่งพลันดังขึ้นจากใต้เท้า ทำให้เขาสะดุ้งเฮือก ก้อนหินใต้เท้าสั่นไหวหลายครั้ง เขาจึงทรงตัวได้
“ต้าหมิง? ต้าถังของเราล่ะ?”
หลี่ซื่อหมินสงสัยในใจ หันไปมอง ก็เห็นขันทีผู้หนึ่งสวมฉลองพระองค์ลายงูใหญ่หมอบกราบอยู่กับพื้น สะโพกยกสูง กำลังก้มหัวคำนับไม่หยุด