ตอนที่ 81: ค่ายพักแรมในบึง - ลอบจู่โจม

ตอนที่ 81: ค่ายพักแรมในบึง - ลอบจู่โจม

การเฝ้ารอไม่สูญเปล่า ทันทีที่ท้องฟ้ามืดสนิทลงอย่างแท้จริง ดวงจันทร์ที่เกือบจะเต็มดวงก็ลอยขึ้นมาจากใต้เส้นขอบฟ้า ดวงจันทร์ดวงนี้สาดแสงสีเหลืองดินออกมา นับเป็นดวงจันทร์หมายเลขสองของโลกใบนี้ คนท้องถิ่นขนานนามมันว่า ลูโบนาส—บุตรีผู้โง่เขลา

ความหมายของชื่อนี้คือ ดวงจันทร์ดวงนี้เปรียบเสมือนลูกสาวคนที่สองของโลก และด้วยความที่มันเปล่งแสงจันทร์สีเหลืองดิน มนุษย์จึงคิดว่ามันอาจจะไม่ค่อยฉลาดนัก และเรียกมันว่าบุตรีผู้โง่เขลา

เนื่องจากโลกนี้มีเทพเจ้าและเวทมนตร์ ผู้คนในโลกนี้จึงล่วงรู้มานานแล้วว่าโลกที่พวกเขาเหยียบยืนอยู่นั้นเป็นดาวเคราะห์ดวงหนึ่ง อีกทั้งเวทมนตร์มองไกลยังสามารถใช้ส่องมองดาวเคราะห์ดวงอื่นในระบบสุริยะจากบนยอดเขาสูงได้อีกด้วย ในด้านดาราศาสตร์ ชาวเมืองของโลกใบนี้มีความเข้าใจเกี่ยวกับโลกของตนเองในระดับที่ค่อนข้างสูงทีเดียว

เมื่อเห็นว่าแสงจันทร์ยังสว่างพอใช้ได้ จ้าวจีจึงตัดสินใจปรับเปลี่ยนแผนการรบของเขาเล็กน้อย เขาลดขนาดกองไฟที่เชื่อมต่อทางเดินไม้ไปยังริมบึงลง และตัดสินใจว่าในการออกล่าที่กำลังจะเริ่มขึ้นนี้ เขาจะไม่จุดคบเพลิงเพิ่มบนเกาะดอนแต่ละแห่งอีก ย้ายสมรภูมิไปที่เกาะไหน ก็จุดคบเพลิงไว้เพียงอันเดียวก็พอ ส่วนแสงสว่างอื่นๆ ยกให้เป็นหน้าที่ของดวงจันทร์ในค่ำคืนนี้

จ้าวจีจัดแจงตรวจตราอุปกรณ์ของตน เขาสวมหมวกสานเถาวัลย์เข้าที่ ผูกสายรัดเสื้อคลุมกิ่งไม้ให้กระชับ ดาบยาวที่ซื้อมาใหม่ผูกไว้ด้านนอกเสื้อคลุม ส่วนโล่และหอกยาวถือมั่นอยู่ในมือทั้งสองข้าง