เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Owl Baron
บทที่ 3 ทางแยกข้างหน้า
ท้องฟ้ามืดครึ้มกว่าเมื่อครู่ สายลมก็พัดแรงขึ้นกว่าเดิม ดอกไม้ในพุ่มไม้ริมทางถูกลมพัดโยกไปเอนมา
จ้าวจี้นั่งอยู่บนก้อนหิน รู้สึกหนาวสั่นขึ้นมาเล็กน้อย จู่ ๆ เขาก็สะดุ้งตื่นตัวขึ้นมา ร่างกายจำเป็นต้องขยับเขยื้อนเสียบ้าง ไม่อย่างนั้นคงมีสิทธิ์เป็นลมหมดสติอยู่ตรงนี้เพราะความอ่อนแอเป็นแน่ ตอนนี้เขาทั้งอ่อนแอและสวมใส่เสื้อผ้าที่บางเบาน่าเวทนา แม้ว่าดูเหมือนเจ้าของร่างเดิมคนนี้จะเคยทำงานไร่มามาก แต่คาดว่าคงกินได้ไม่ดี ร่างกายจึงค่อนข้างผอมแห้ง อีกทั้งความอ่อนแอจากการเสียเลือดไปมากก่อนหน้านี้ก็ยังเป็นปัญหาใหญ่
นอกจากนี้ จากความหิวโหยที่ส่งมาจากร่างกาย ทำให้จ้าวจีคาดเดาได้ว่าเจ้าของร่างเดิมนี้ก่อนตายน่าจะไม่ได้กินข้าว เวลาผ่านไปนานขนาดนี้ เมื่อครู่เขาเพิ่งกินใบไม้ไปเพียงไม่กี่ใบเพื่อประทังความหิวและแก้กระหาย ตอนนี้ร่างกายจึงรู้สึกหิวโหยอย่างมากอย่างเห็นได้ชัด