กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 271 ว่าด้วยพรหมลิขิตสักเส้น
กลุ่มคนเดินออกจากสถานีรถไฟ เว่ยกั๋วชี้ไปที่รถคันหนึ่งซึ่งจอดอยู่ข้างทาง “ผมส่งพวกคุณไปโรงพยาบาลก่อนนะ”
ซ่งอี่โม่แซว “ถึงว่าทำไมคุณถึงกล้าหาญขนาดนี้?”
ยุคนี้ใครใช้รถเก๋งได้ ไม่ใช่ครอบครัวธรรมดา
คนทั่วไปจะซื้อเองยิ่งยากขึ้นไปอีก
“ผมขอยืมจากลุงเขย ก็เขานั่นแหละที่เสนอให้ผมขนเสื้อผ้าหนึ่งคันรถกลับไปขาย” เว่ยกั๋วพูดตามความจริง
คุณอาของเขาสมรสไปอยู่กว่างฝู่ ลุงเขยเป็นนักธุรกิจที่หัวไวมาก
หลายปีมานี้เขาทำการค้าอยู่เบื้องหลังไม่น้อย มีความไวต่อตลาดสูง
ช่วงตรุษจีน สองสามีภรรยามาเมืองจิง คุยกันเรื่องสถานการณ์ช่วงนี้บ้าง