กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 236 ยืมแล้วไม่คืน
“ฉันรอพวกเธอมานานแล้ว น้องชาย เธอจะขอยืมยังไงล่ะ?”
แก๊งเล็ก ๆ นี้ดูจะหัวไว พอได้ยินคำนั้นก็รู้ว่าผิดปกติ จึงแยกย้ายวิ่งหนีกันไปคนละทาง
“เฮ่ รู้จักเอาตัวรอดขนาดนี้เลยรึ?” ซ่งอี่โม่ยิ่งดีใจ
แม้พวกเขาจะวิ่งหนีกันไปคนละทิศ เธอก็ไม่สนใจ ตรงเข้าไปจับตัวหัวโจก แล้วพลิกแขนกดติดกำแพง
เด็กหนุ่มดูเหมือนตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ร้องไห้ได้น่าสังเวชสุด ๆ
“พี่ ปล่อยผมเถอะ ผมมีคนแก่ที่ต้องดูแล มีเด็กเล็กที่ต้องเลี้ยง ถ้าไม่ใช่เพราะปู่ป่วยหนัก น้องสาวหิวจนเป็นลม ผมก็คงไม่...”
“โอ๊ย~ น่าสงสารจังเลย!” ซ่งอี่โม่ทำหน้าไร้เดียงสาเหมือนดอกไม้ขาว “10 หยวนพอไหม?”