กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 234 ระฆังของแต่ละคนเดินเร็วไม่เท่ากัน
ทางอีกด้าน พอจูเหม่ยฟางรู้ว่าซ่งอี่โม่จะจากไป ดวงตาก็แดงก่ำ “บ้านพักครอบครัวทหารขาดพวกคุณไป คงเงียบเหงาไม่น้อยเลย”
ซ่งอี่โม่รับหัวไชเท้าดองเปรี้ยวที่จูเหม่ยฟางยื่นให้ พลางยิ้มตอบ “พอคนของบ้านฉันเรียนต่อจบ บางทีอาจจะกลับมาอีกก็ได้นะ”
จูเหม่ยฟางมองเธออย่างค้อน ๆ เธอถามสามีตัวเองมาแล้ว เสิ่นเว่ยตงน่าจะได้อยู่เมืองจิงต่อ
เธอล้วงกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาจากกระเป๋า “นี่ วิธีดองผักเค็ม”
ซ่งอี่โม่ไม่ทันคิดมาก่อนจริง ๆ กำลังจะเอ่ยปาก