กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 687 ทั้งหมดเป็นเพราะตาเฒ่าไม่เอาไหน
ออกจากห้องของท่านย่าซู มองลานบ้านมืดสนิท ซูจื่อหลิงก็ถอนหายใจแรง ๆ รู้สึกว่าในใจไม่อึดอัดเท่าเดิมแล้ว
สิ่งที่เธอคิดยังไม่ไกลเท่าท่านย่าซู เธอคิดว่าแค่พึ่งพาคนที่จ้างมาก็น่าจะพอ แต่กลับลืมไปอย่างหนึ่ง ที่นี่เป็นยุคโบราณ อำนาจจักรพรรดิอยู่เหนือทุกสิ่ง เอ้อร์สือกับพวกเขาอย่างมากก็รับมือได้แค่พวกอันธพาล หากมีคนคิดไม่ดีขึ้นมาจริง ๆ ก็ง่ายเหมือนบี้มดไม่ใช่หรือ?
ลู่เยี่ยนเอ๋ย…
ดูเหมือนเขาจะเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดจริง ๆ ก่อนหน้านี้เอาแต่เถียงกัน เลยไม่เคยคิดไปถึงเรื่องนี้
พอได้ฟังท่านย่าซูพูดแบบนี้แล้ว ดูเหมือนจะไม่ใช่เสียทีเดียว…