กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 686 สนทนายามค่ำคืน
พอเห็นนางเข้ามา ท่านย่าซูก็ขยับตัวนั่งตรงขึ้นเล็กน้อย “เจ้ามาได้อย่างไร?”
นางตบที่ข้างเตียงเป็นสัญญาณให้ซูจื่อหลิงนั่งตรงนั้น
ซูจื่อหลิงนั่งลง ก้มหน้าหงอย ๆ ดูไม่ค่อยมีชีวิตชีวา
เมื่อนางไม่พูด ท่านย่าซูก็ไม่เร่ง เพียงรอให้นางเป็นฝ่ายเปิดปาก
ผ่านไปเนิ่นนาน
“ท่านย่า เหตุใดท่านถึงชอบลู่เยี่ยนนัก อยากให้ข้าแต่งออกไปขนาดนั้นเลยหรือ?”
เสียงของนางแผ่วเบา เรียบนิ่ง ไม่ได้ยินอารมณ์ขึ้นลง แต่ท่านย่าซูรู้ว่าเธอไม่มีความสุขจริง ๆ
ท่านย่าซูขยับเข้าไปใกล้ ลูบศีรษะนางเบา ๆ “แม่หนูโง่ ท่านย่าจะอยากให้เจ้าแต่งออกไปได้อย่างไร?”
“ท่านย่าน่ะ อยากให้เจ้าอยู่ข้างกายท่านย่าแบบนี้ไปตลอดด้วยซ้ำ”