กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 590 มีพิษจริง ๆ
พวกเขานับเงินเสร็จก็ยิ้มจนหุบปากไม่ลง เผยฟันพูดกับซูจื่อหลิงว่า “เงินถูกต้องแล้ว แม่นางซู ถ้าอย่างนั้นพวกเรากลับก่อนนะ”
“พักก่อนสิ พักสักครู่ ดื่มชาหน่อย เพิ่งชงเสร็จ” ผู้เฒ่าซูชี้ไปที่ชาซึ่งวางอยู่ข้าง ๆ
“ไม่ดื่มแล้วท่านอา บ้านพวกเราอยู่ไกล ฝนตกถนนลื่น ต้องเดินอีกชั่วยามครึ่งกว่าจะถึง”
หลายคนเก็บกระบุงเรียบร้อยแล้วสะพายเตรียมกลับ
“ไกลขนาดนั้นหรือ? คงต้องเดินคลำทางแล้วล่ะ เอาอย่างนี้ ข้าให้คบเพลิงพวกเจ้าไปสองอัน มองไม่เห็นทางเมื่อไรก็ค่อยจุด” ผู้เฒ่าซูไม่รอให้พวกเขาปฏิเสธ เขาก็เข้าไปหยิบคบเพลิงสองอันจากห้องเก็บของแล้วเคาะฝุ่นออก