กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 553 ไข่เจียวใบชา
ครั้นถึงยามค่ำ บิดาของซูจื่อหลิงกับผู้เฒ่าซูก็เหยียบแสงจันทร์กลับมาถึงบ้าน
“ข้าวเสร็จหรือยัง? กลางวันกินจนอิ่มแล้วแท้ ๆ พอถึงเวลานี้กลับหิวจนทนไม่ไหว!”
บิดาของซูจื่อหลิงวางจอบลง ล้างมือพลางมองไปทางห้องครัว
“เสร็จแล้ว ๆ เสร็จตั้งนานแล้ว รอท่านกับพ่อกลับมากินข้าวอยู่นี่แหละ” มารดาของซูจื่อหลิงเช็ดมือแล้วเดินออกมาจากห้องครัว
“ขุดถนนเป็นงานใช้แรง จะไม่หิวได้อย่างไร พรุ่งนี้ข้าจะนึ่งหมั่นโถวเพิ่มอีกสองลูก วางไว้ให้เจ้า เวลาหิวก็เอาออกมากินรองท้อง”
บิดาของซูจื่อหลิงปฏิเสธทันทีโดยไม่ต้องคิด “แบบนั้นได้อย่างไร คนตั้งมากมาย แค่คนละลูกพวกเราก็แบกไม่ไหวแล้ว ต่อให้ให้ข้ากินคนเดียว คนมากมายมองอยู่ ข้าก็กินไม่ลงหรอก”