บทที่ 547 เขาเป็นคนอย่างไรบ้าง?

บทที่ 547 เขาเป็นคนอย่างไรบ้าง?

ซูจื่อหลิงกับมารดาของซูจื่อหลิงไม่ได้พูดอะไร ทั้งสองถือถังน้ำกลับมาที่ใต้ต้นไม้ ซูจื่อจ้งนั่งอยู่ตรงนั้น เงียบไม่พูดสักคำ

ซูจื่อหลิงเลิกคิ้ว “พี่ใหญ่”

ซูจื่อจ้งเงยหน้าขึ้นมองนางช้า ๆ แววตาเต็มไปด้วยคำถาม

“เป็นอย่างไรบ้าง? เห็นตัวคนหรือยัง?”

มุมปากซูจื่อจ้งกระตุก เมื่อเห็นดวงตาเป็นประกายของนาง เขาจึงได้แต่เบือนหน้าหนี มารดาของซูจื่อหลิงเห็นดังนั้นก็จิ้มหน้าผากนาง

“ไม่รู้จักเด็กไม่รู้จักผู้ใหญ่ ตอนนี้ก็ไม่มีใครแล้ว พวกเราเก็บของแล้วกลับบ้านกันเถอะ ทางขึ้นเขาเดินลำบาก พอฟ้ามืดก็จะมองทางไม่เห็น”