กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 542 ปลูกมันฝรั่ง
ฝนตกลงมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย มารดาของซูจื่อหลิงเช็ดหยดน้ำบนศีรษะ มองภูเขาที่อยู่ไกลออกไปซึ่งปกคลุมด้วยหมอกอย่างชื่นใจ “ฝนตกคราวนี้ทันเวลาพอดี รอฝนหยุดก็ปลูกมันฝรั่งได้แล้ว”
นางหันกลับเข้าครัวไปก่อไฟในเตา “ฉันนึกว่าจะต้องรอให้พี่ชายลูกพี่ลูกน้องของเจ้าตบแต่งเสร็จก่อนถึงจะได้ปลูกเสียอีก วันนี้ฝนตกทั้งวัน พรุ่งนี้ดินคงชุ่มทั่วแล้ว พอฝนซาลงหน่อยก็ปลูกได้ จะได้ไม่ต้องคอยพะวงอยู่ตลอด”
พอก่อไฟเสร็จ นางก็เอากาต้มน้ำขึ้นตั้ง “เช้านี้อยากกินอะไร”
“กินเกี๊ยวเถอะ อย่างไรเสียก็ว่างอยู่แล้ว” ซูจื่อหลิงเลียริมฝีปาก เริ่มอยากกินขึ้นมาแล้ว