กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 541 หมูเผาไฟ
ระหว่างกินข้าว ผู้เฒ่าซูและคนอื่น ๆ คุยกันไปเรื่อยเปื่อย ส่วนซูจื่อหลิงก้มหน้าก้มตากินอย่างเอาเป็นเอาตาย หิวจนแทบทนไม่ไหวแล้ว
มื้อเช้ากินตั้งแต่เช้า แล้วยังเดินเที่ยวในอำเภออยู่หลายรอบ ตอนเที่ยงก็ไม่ได้กินอะไร ขากลับยังซื้อของมาเยอะจนแบกหนัก แถมต้องเดินบนทางเขาอีกหนึ่งชั่วยาม หิวจนท้องติดหลังไปนานแล้ว
“ค่อย ๆ กินสิ ค่อย ๆ กิน อาสะใภ้สามของเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง ยังสบายดีหรือไม่” ท่านย่าซูถามด้วยสีหน้าเอ็นดู พลางคีบกับข้าวให้เธอ
“ท่านย่าไม่ต้องเป็นห่วง อาสะใภ้สามกับคนอื่น ๆ สบายดี อีกอย่างยังมีชิงจิ่วกับสือปาอยู่ด้วย”
“เช่นนั้นก็ดีแล้ว ว่าแต่หมูพวกนี้เจ้าคิดจะเชือดแล้วเอาไปส่งขายในอำเภอหรือ”