กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 511 ต้นอ่อนเทียนข้าวเปลือกเขียว
พอกินข้าวเสร็จ มารดาของซูจื่อหลิงกับคนอื่น ๆ ก็ออกไปทำงานในไร่นา ซูจื่อหลิงตักข้าวเหนียวออกมาแช่ไว้หลายชาม จากนั้นสะพายตะกร้าหลังชวนอาซิ่วไปเก็บถั่วปากอ้า
แม้ฤดูหนาวปีนี้ฝนจะตกไม่บ่อย แต่แต่ละครั้งก็ชุ่มฉ่ำทั่วถึง ถั่วปากอ้ากับถั่วลันเตาจึงงอกงามกว่าปีก่อน ๆ ไม่น้อย
สองพี่น้องสะพายตะกร้าหลังคนละใบ ซูจื่อหลิงเก็บถั่วปากอ้า ส่วนอาซิ่วไปตัดแดนดิไลออนตรงขอบนา เอากลับไปให้กระต่ายกิน
ถั่วปากอ้าเมล็ดใหญ่กว่า เก็บได้เร็วกว่าถั่วลันเตามาก ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วยามก็เก็บได้พอแล้ว
“อาซิ่ว เก็บได้พอหรือยัง? พี่เก็บถั่วปากอ้าได้พอแล้ว”
ซูจื่อหลิงวางตะกร้าหลังลงอย่างมั่นคง ยืนอยู่บนคันนาแล้วตะโกนเรียกอาซิ่วที่อยู่ไม่ไกล