กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 487 เส้นแป้งร้านซูจี้
ซื้อของครบแล้ว ซูจื่อหลิงกับพวกจึงไม่รั้งรออีก ต้องรีบกลับไปให้ทัน จากนั้นยังต้องขนเส้นแป้งออกจากเขา หากกลับช้าเกินไป เกรงว่าจะต้องคลำทางกลับในความมืด
ก่อนออกเดินทาง ซูจื่อหลิงยังจงใจสั่งกำชับสิบแปดว่า “ถ้าพวกเขามาขนเส้นแป้งทีหลัง เจ้าก็ไปด้วยกัน”
“แม่นางวางใจเถิด ข้ารู้ว่าควรทำอย่างไร”
ซูจื่อหลิงพยักหน้า พาบิดาของนางมุ่งหน้าไปยังประตูเมือง ที่นั่นมีเกวียนวัวจอดอยู่หลายคัน พวกนางขนของขึ้นเกวียน บนเกวียนคันหนึ่งนั่งพี่น้องสามคน ส่วนบิดาของซูจื่อหลิงไปนั่งอีกคัน
ของมีค่อนข้างมาก ทั้งยังมีของจิปาถะสารพัด แถมยังมีอาซิ่วด้วย ความเร็วในการเดินทางจึงช้าลงมาก กว่าจะกลับถึงบ้านก็เป็นยามเซินแล้ว (15:00—17:00)