กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 439 งานเลี้ยงน้ำมันเมล็ดชา
ลู่เยี่ยนจุ๊ปากเบา ๆ รู้สึกเหมือนปวดฟันขึ้นมาเล็กน้อย ยายตัวดีนี่ลงมือแต่ละครั้งโหดจริง ๆ!
นี่แพงกว่าน้ำมันงาหรือน้ำมันถั่วเหลืองอะไรนั่นเสียอีก แต่ยังดีที่ไม่ใช่เขากินเอง “ได้ ถ้ามีเยอะก็แบ่งให้ข้าสัก 2 จิน”
ซูจื่อหลิงพยักหน้า บ้านพวกนางมีทั้งน้ำมันเมล็ดต้นรักจีนและมันหมู น้ำมันเมล็ดชาน่าจะสกัดได้สัก 20-30 จิน แบ่งให้เขาสักหน่อยก็ได้ ยังไงก็เอาไปขายแลกเงินอยู่แล้ว
“ต้องทำอะไรอีกหรือไม่?” ได้ของที่ต้องการแล้ว ลู่เยี่ยนอารมณ์ดีไม่น้อย
“ไม่ต้อง ไม่ต้อง ท่านออกไปพักเถอะ ข้าทำเองก็พอ” ซูจื่อหลิงโบกมือ ไล่เขาออกไปเหมือนไล่แมลงวัน
จนเขาออกไปแล้วนางถึงค่อยถอนหายใจ แต่ไม่นานก็นึกขึ้นได้ พึมพำเบา ๆ ว่า “ฉันจะร้อนตัวทำไมกัน? จริง ๆ เลย ยิ่งแก้ตัวยิ่งมีพิรุธ!”
นางนึกหงุดหงิดตัวเองอยู่ไม่น้อย