บทที่ 427 เห็ดหูหนูขาวป่า

บทที่ 427 เห็ดหูหนูขาวป่า

พอได้ยินเธอพูดเช่นนั้น เอ้อร์สือก็ยืดคอมองไปด้านหลังเธอ เพียงแวบเดียว ดวงตาของเขาก็เบิกกว้าง แววตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

“เอ๊ะ? นี่เห็ดหูหนูขาวหรือ?”

“ใช่น่ะสิ โชคดีเก็บมาได้ตั้งหลายดอก” ซูจื่อหลิงค่อย ๆ หมุนตะกร้าสะพายหลังให้พวกเขาดู

เอ้อร์สืออยากลองจับแต่ก็ไม่กล้า “ของแบบนี้ในนครหลวงซ่างจิงแพงมาก คุณภาพแย่ ๆ ยังขายกล่องเล็กละยี่สิบตำลึง ของที่แม่นางเก็บมาสมบูรณ์ เก็บได้ถูกเวลา ถ้าตากแห้งดีและเก็บรักษาเหมาะสม กล่องเล็กหนึ่งกล่องคงไม่ต่ำกว่าสามสิบตำลึง”