กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 394 เก็บถั่วลันเตา
“โธ่เอ๊ย ถ้ารู้แต่แรกว่าเปิดร้านแล้ว พวกเราก็ไปซื้อที่ร้านสิ!”
“นั่นสิ ได้ยินแต่อิงจื่อบอกว่าเจ้ามาขายแป้งถั่วลันเตา นางก็พูดเสียครึ่ง ๆ กลาง ๆ!”
“ไม่เป็นไร ๆ วันนี้รู้ก็ยังไม่สาย แป้งถั่วลันเตาวันนี้มีไม่มาก ทุกคนซื้อคนละ 2 ชามไปลองชิมก่อน ถ้าอร่อยพรุ่งนี้ค่อยไปซื้อที่ร้าน ถึงตอนนั้นอยากซื้อเท่าไรก็ซื้อได้!”
เห็นคนมารอกันไม่น้อย ซูจื่อหลิงกลัวว่าจะมีบางคนอดซื้อแป้งถั่วลันเตา ทั้งที่รอกันมาครึ่งค่อนวันแล้ว จึงคิดจะแบ่งให้ทั่วถึง โดยให้ซื้อคนละ 2 ชาม ไม่อย่างนั้นพอถึงคิวคนท้าย ๆ พวกเขาอาจต้องกลับบ้านมือเปล่า