บทที่ 393 นางบอกว่าซื้อร้านเล็ก ๆ มาแห่งหนึ่ง

บทที่ 393 นางบอกว่าซื้อร้านเล็ก ๆ มาแห่งหนึ่ง

วันนี้ทุกคนเลิกงานกันแต่หัววัน พอปิดร้านแล้วก็กลับมายุ่งกันต่อ

คนหนึ่งทำอาหาร คนหนึ่งโม่ถั่วลันเตา อีกคนกรอง พอกินข้าวเสร็จก็เริ่มนวดแป้ง ทำแป้งถั่ว วุ่นวายกันจนฟ้ามืดพอดี

คืนนั้นซูจื่อหลิงจุดตะเกียงขึ้นมาอย่างหาได้ยาก นางหยิบเงินกับสมุดบัญชีของสองวันที่ผ่านมาออกมา ตรวจทานอย่างละเอียดอีกครั้ง

ตลอดสองวัน แม้ซาลาเปากับหมั่นโถวจะขายได้มากที่สุด แต่ที่ทำเงินได้มากกว่ากลับเป็นวุ้นปิงเฝิ่น ส่วนแป้งถั่วเพิ่งเริ่มขายวันนี้ แต่รายรับก็ดีไม่น้อย