กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 390 ขอบคุณพวกเจ้ามาก!
ทุกคนมองถังสองสามใบของนาง แล้วนึกถึงที่นางเพิ่งบอกว่ามีร้านอยู่ถนนทิศใต้ หลายคนจึงหันกลับไปเอาชามที่บ้าน แน่นอนว่ายังมีบางคนเลือกกินอยู่ตรงนั้นเลย
สือปายืนมองอยู่ข้าง ๆ จนตาค้าง เมื่อครู่เห็นว่าไม่มีคนสักคน เขายังคิดอยู่เลยว่าควรกลับไปเรียกคนจากสำนักคุ้มภัยมาช่วยดีไหม
แป้งถั่วนี้อร่อยจริง ๆ ถึงตอนนั้นให้พี่น้องคนละชาม ก็กินได้หมดตั้งสองถัง
ไม่นึกเลยว่าแค่ซูจื่อหลิงคลุกแจกให้ทุกคนชิมสองชาม กิจการก็เริ่มไปได้สวยแล้ว
“ยืนเหม่ออะไรอยู่ ล้างชามสิ!” ซูจื่อหลิงเลิกคิ้วพลางมองสือปาที่เอาแต่ยืนเซ่ออยู่ข้าง ๆ