บทที่ 388 ของใหม่วันนี้

บทที่ 388 ของใหม่วันนี้

“ชามละ 1 อีแปะหรือ?” หลี่เจ๋อหลานกินแป้งถั่วไปชามหนึ่งแล้วก็ตักน้ำเต้าหู้อีกชามมาชิม จุ๊บจั๊บพลางว่า “ก็พอได้นะ ข้าว่าน้ำเต้าหู้นี่ตั้งโต๊ะขายหน้าร้านได้ คนตั้งเยอะรู้สึกว่าแป้งของเราแพง กินไม่ไหวเลยไม่กล้าเข้าร้าน แต่พวกนางดื่มน้ำเต้าหู้ได้ ชามละ 1 อีแปะ มีทั้งรสหวานรสเค็ม รับรองว่าขายได้ไม่น้อย”

ซูจื่อหลิงครุ่นคิดแล้วกล่าวว่า “ถ้าขายหน้าร้านก็ต้องหาคนมาเฝ้าแยกต่างหาก ตอนนี้คนของเรามีไม่พอ ถึงตอนนั้นวางป้ายใหญ่ ๆ ไว้หน้าร้านก็แล้วกัน เขียนว่า น้ำเต้าหู้ชามละ 1 อีแปะ มีสองรส”