กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 383 มิตรภาพพี่น้องมีค่าแค่สิบอีแปะ
สิบแปดชะงักไป มองวุ้นปิงเฝิ่นชามตรงหน้าแล้วตักคำใหญ่ใส่ปาก เขากะพริบตาปริบ ๆ ก่อนพูดว่า “แม่นางบอกให้เอามาให้พี่น้องที่สำนักคุ้มภัยซื่อไห่ ข้าก็เป็นคนของสำนักคุ้มภัยซื่อไห่เหมือนกันนี่ อีกอย่าง ข้าเดินตากแดดมาตลอดทาง กินสักชามคลายร้อนแล้วจะเป็นไรไป?”
พูดจบเขาก็กินอีกคำ “อีกอย่าง อย่าลืมจ่ายเงินด้วย ชามละ 10 อีแปะ”
ทุกคน “……”
ชิงอู่ “ได้ รู้แล้ว ชามละ 10 อีแปะ ทั้งหมด 11 ชาม ก็เป็นเงิน 110 อีแปะ กินเสร็จแล้วข้าจ่ายให้”
สิบแปดขมวดคิ้วมองเขา “เจ้านับเงินเป็นไหม? 12 ชามไม่ใช่ 120 อีแปะหรือ? แล้วอีก 10 อีแปะไปไหน เจ้าเป็นคนกินหรือ?”